TURP, czyli przezcewkowa resekcja prostaty, to zabieg wykonywany najczęściej u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, u których powiększona prostata utrudnia prawidłowy odpływ moczu. Chociaż TURP jest procedurą wykonywaną przez cewkę moczową, bez klasycznego cięcia chirurgicznego, organizm po zabiegu potrzebuje czasu na regenerację. Odpowiednie postępowanie pooperacyjne pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań, wspiera gojenie i ułatwia stopniowy powrót do codziennych aktywności.
Pierwsze dni po zabiegu TURP
W pierwszych dniach po zabiegu mogą występować:
- pieczenie przy oddawaniu moczu,
- częstsze parcie na mocz,
- niewielka ilość krwi w moczu,
- dyskomfort w podbrzuszu.
Powyższe objawy często są elementem procesu gojenia, ale powinny stopniowo się zmniejszać. Jeśli krwawienie nasila się, pojawiają się skrzepy, gorączka lub niemożność oddania moczu, konieczny jest pilny kontakt z lekarzem.
Odpoczynek i stopniowy powrót do aktywności
Rehabilitacja po TURP polega przede wszystkim na spokojnym, stopniowym powrocie do codziennych czynności. W pierwszym okresie należy unikać forsowania organizmu, dźwigania, intensywnego wysiłku fizycznego i gwałtownych ruchów. NHS zaleca, aby po TURP przez kilka tygodni unikać m.in. ciężkiego podnoszenia, intensywnych ćwiczeń, prowadzenia samochodu i współżycia, zgodnie z zaleceniem lekarza.
Wskazane są natomiast krótkie, spokojne spacery, które wspierają krążenie i pomagają wracać do sprawności bez przeciążania organizmu. Aktywność należy zwiększać stopniowo, obserwując samopoczucie, nasilenie dolegliwości i kolor moczu. Jeśli po wysiłku pojawia się więcej krwi w moczu lub ból się nasila, warto zwolnić tempo regeneracji i skonsultować się z lekarzem.
Nawodnienie po TURP
Po zabiegu bardzo ważne jest odpowiednie nawodnienie. Picie płynów pomaga przepłukiwać pęcherz, zmniejsza ryzyko zalegania skrzepów i może ograniczać ryzyko infekcji układu moczowego. Ilość płynów powinna być jednak dostosowana do stanu zdrowia pacjenta. Osoby z chorobami nerek, serca lub ograniczeniami dotyczącymi podaży płynów powinny stosować się do indywidualnych zaleceń lekarza. W okresie rekonwalescencji warto ograniczyć alkohol, nadmiar kawy i napoje drażniące pęcherz, jeśli nasilają parcie na mocz lub pieczenie.
Higiena i zapobieganie infekcjom
Po zabiegu należy dbać o higienę okolic intymnych, zwłaszcza jeśli przez pewien czas pacjent miał założony cewnik. Trzeba obserwować objawy mogące świadczyć o infekcji, takie jak gorączka, dreszcze, nasilone pieczenie przy oddawaniu moczu, nieprzyjemny zapach moczu, mętny mocz, ból w podbrzuszu lub pogorszenie ogólnego samopoczucia.
Oddawanie moczu po zabiegu
Po usunięciu cewnika oddawanie moczu może początkowo być niekomfortowe. Pacjent może odczuwać pieczenie, częstsze parcie lub potrzebę szybkiego skorzystania z toalety. Strumień moczu może się stopniowo poprawiać, ale pełna stabilizacja objawów wymaga czasu. Krew w moczu może pojawiać się okresowo przez pewien czas po zabiegu, szczególnie po większej aktywności. Niemniej jednak nasilające się krwawienie, skrzepy lub niemożność oddania moczu wymagają kontaktu z lekarzem.
Nie należy wstrzymywać moczu ani odwlekać wizyty w toalecie. Regularne opróżnianie pęcherza pomaga ograniczać dyskomfort i wspiera prawidłowy powrót funkcji układu moczowego. Jeśli pojawia się zatrzymanie moczu, silny ból lub uczucie pełnego pęcherza bez możliwości oddania moczu, jest to sytuacja wymagająca pilnej pomocy medycznej.
